Dit jaar wordt de vijfde editie van de Molbeurs gehouden, een spel waarin je kan handelen in aandelen van deelnemers aan het programma Wie is de Mol?. Met 80 actieve deelnemers heeft het spel ongeveer evenveel spelers getrokken als in 2009. Er wordt weer druk gehandeld. Elke dag weer wisselen honderden aandelen van eigenaar. De spelers lijken het wel naar hun zin te hebben.
Maar de Molbeurs is ooit gestart met als doel de Mol zo snel mogelijk te ontmaskeren. Of dat dit jaar goed gaat lukken, is nog maar de vraag. De spelgeschiedenis laat zien dat de beurskeuze na aflevering 1 (Manuel) in ieder geval fout was. Als Sanne de Mol is dan zat de beurs in goed tussen afleveringen 2 en 6. Maar je kunt je dan afvragen waarom daarna de meest verdachte kandidaat veranderde. Frits was 1 keer meest verdacht, na aflevering 6, en Kim 2 keer daarna.
Een probleem met de huidige werking van de beurs is dat de waarde van de Kandidaataandelen en de Molaandelen aan elkaar zijn gekoppeld. Dat lijkt op zich logisch: als het ene aandeel daalt dan zou het andere moeten stijgen. Maar de spelers gebruiken kandidaataandelen om mogelijke afvallers te kiezen. Van twee van de kandidaten (Erik en Sanne) was bekend dat ze niet snel zouden afvallen. Hierdoor was er aan het begin van het spel weinig interesse in hun Kandidaatsaandelen en steeg hun Molaandeel in waarde. Maar dit betekende niet dat de deelnemers dachten dat deze twee de Mol waren.
Er is een eenvoudige oplossing voor dit probleem: de koppeling van Kandidaataandelen en Molaandelen loslaten en de twee groepen onderling te koppelen. Alle aandelen starten dan op 10 dukaten en stijgen of dalen naarmate andere aandelen van dezelfde groep dalen of stijgen. Bijvoorbeeld, als iemand veel Kandidaataandelen van Frits koopt dan stijgt dit aandeel in waarde en dalen de andere Kandidaataandelen in waarde. Zo blijven de Kandidaataandelen bij elkaar altijd 100 dukaten waard.
Maar bij dit systeem is niet gemakkelijk om de eindwaarde van de aandelen te bepalen. Als alle goede aandelen naar 100 dukaten gaan dan worden de winsten (van 10 naar 100) wel erg groot. Dan gaat het gokelement een grotere rol spelen in het spel. Een lagere eindprijs is onlogisch omdat een aandeel dan in het spel meer waard kan worden dan de eindwaarde. Een oplossing zou zijn om de aandelen op een hogere prijs te laten starten (70-30) en met een speciale functie ervoor te zorgen dat een aandeel niet meer dan 100 dukaten waard kan worden. Dit lijkt wel een interessante aanpak voor het volgende seizoen.